G ü r c a n   B a n g e r

Eskişehir - Afyonkarahisar - Kütahya

Bölgesel alan

Sakarya Nehri ile Porsuk Çayı bir doğal alan oluşturmakta. Bir (ya da birkaç) havza da diyebiliriz. Binlerce yıldır uygarlıklara beşik olmuş bir bölgesel alan. Tarih öncesi çağlarda Porsuk Havzası’nda oluşmuş olan uygarlık “Porsuk Kültürü” olarak anılıyor. Bu kültürün izlerini Balkanlar’da Vinça Kültürü olarak yakalamak mümkün. Bugün bu topraklar üzerinde Eskişehir, Afyonkarahisar ve Kütahya illeri yer alıyor.

Bölgede akarsulardan başka ortak yanlar da var. Örneğin; bölgede var olan sıcak su kaynakları, Türkmen Dağı eteklerine yayılmış (Dağlık Frigya) tarihi sit alanları, il ve ilçeler arası ekonomik ilişkiler... Pek çok özellik, bu bölgesel alanda Eskişehir, Afyonkarahisar ve Kütahya’yı doğal ortaklar haline getiriyor. Örneğin; Kütahya ve Eskişehir, bir zamanlar aynı yönetsel yapı içinde yer almışlar. Var olan durum, bu üç il arasında da Eskişehir’e bir liderlik pozisyonu belirliyor.

Şimdi hedef, bu üç ilin birlikte yapabileceği projeler üretmektir. İki gelişkin üniversitesi ve giderek artan sosyal ve ekonomik deneyimi ile Eskişehir bu projelerin üretiminde öncelik almalıdır.

Bir proje söz konusu olduğunda, yönetim unsurunun önemli faktör olarak gündeme geleceği bilinir. Bu bağlamda; Eskişehir, kendine düşen öncülük görevini üstlenmelidir. Devletin ildeki en yüksek yöneticisi olan Eskişehir Valisi’nin bu konuda etkin girişimlerde bulunacağından eminim.

Devlet girişimi yetmez

Üç ilin valilerinin projelerin gerçekleşmesine yönelik olarak bir araya gelmeleri önemli bir etkinliktir. Bir valiler platformunda projeler üretilmesini beklemek haksızlık olur. Öncelikle; kentte bu projelerin sırayla fikrî ve somut olarak üretilmesine ilişkin (“Proje Üretim Merkezi” türünde) mekanizmalar kurulmalıdır. (Meslek odalarının kendi alanlarında ar-ge merkezleri kurmalarını daima hayal etmişimdir.) Ortak danışma kurullarının oluşturulup işletilmesinde büyük yararlar olduğuna inanıyorum.

Sözünü etmeye çalıştığım proje üretme mekanizmasını bir kamu görevi olarak kilitlememek gerekir. Bu konuda, başta üniversiteler ve sivil işadamı ve sanayici örgütleri olmak üzere sivil toplum kuruluşları ile aydınlardan destek ve katılım sağlanmalıdır.

Tanıtım

Eskişehir, bölgeyi ve ili ilgilendiren çalışmalarda süreklilik sağlayacak bir düzene geçmelidir. Bölgenin ve ilin gelişmesi, devleti olduğu kadar sivil toplum faaliyetlerini de yakından ilgilendirmektedir. Bu amaçla; Eskişehir’i tanıtacak, tanıtıma yönelim olarak yapılacak çalışmaları koordine edecek bir “Turizm ve Tanıtım Konseyi” kurulması hususunu bir kez daha hatırlatmak istiyorum.

Valilik'in moderatörlüğünde (ve uygulamada yöneticiliğinde) oluşacak böyle bir topluluk, daha etkin ve verimli çalışmalar yapılmasını sağlayacaktır. Ayrıca çalışmalardaki sürekliliğin sağlanması daha kolay olacaktır.

Sonuç olarak

Eskişehir’de yaşayan birey ve kuruluşlar olarak ilin sosyal ve ekonomik olarak gelişmesinin geri dönüşlerinin bizim geleceğimizi etkileyeceğini unutmamalıyız. Bir kentli olarak yaptıklarımız veya yapmadıklarımız, geleceğimizin ne biçimde oluşacağını belirleyecektir. Kendimize düşeni yapmak, elimizi taşın altına koymak geleceğe olan borcumuzdur.