G ü r c a n   B a n g e r

Mobilya Sektörümüz

Bu sözler, Eskişehir tüccarlarının bir bölümünün, esnaf ve sanatkarlarının gerçek sorunları olarak karşımızda duruyor. Bir zamanlar parıldayan bir yıldız olan sektörün neden bu hale geldiğini uzun uzun tartışmak, konuşmak araştırmak gerekir. Ama bu sektörün bundan sonra ne biçimde devam edeceği acil cevap arayan soruların başında geliyor.

Sektörün, bugüne kadar yapılmış yeterli bir envanteri yoktur. Türkiye’de 65000 dolayında mobilya (üretici, satıcı) işletmesi olduğu düşünülürse, konunun ne denli etkin bir istihdam yarattığı ve yok olmasının nelere baliğ olacağı kendiliğinden ortaya çıkar. Ne yazık ki, bir Mobilyacılık Master Planı da hayalden öteye geçememektedir. Bazı çalışmalar yapılmasına karşın Eskişehir özelini ilgilendiren bir master plan çalışması yaşama geçirilememiştir. Eskişehir Valiliği’nin katkılarıyla Eskişehir Ticaret Odası ve Marangozlar Odası’nın bir master plan çalışması başlatmalarına acil ihtiyaç var.

Planın üretilmesi sürecinde mobilyacı ve marangozların fiili katılımı sağlanarak, sektörün sıfır noktasından kurtulması için yaklaşımlar üretilmeli, bunlar stratejilere dönüştürülmeli, ardından uygulama planları yapılmalıdır.

Pek çok sektörde yaşanan kârsızlık bölgesi sendromu, mobilya sektöründe de yaşanmaktadır. Mobilya sektörü, sıfır kâr bölgesinden çıkabilmek için kendine özgü farklılığı yaratmak zorundadır. Aksi takdirde sadece ulusal ölçekte üretim ve satış yapan firmalar yanında küresel mobilya üreticilerinin de yoğun baskısıyla yok olacaktır. Sürekli fiyat indirimi yaşanan bir Dünya’da küçük ölçekli üretim ile büyüklerle mücadele etmek mümkün değildir.

Bir çok sektörde kârsız bölgeden çıkış yolu olarak markalı ürün üretmek yaklaşımı tercih edilmiş ve başarılı olunmuştur. Diğer yandan marka olabilmek için belli bir büyüklük ölçeği gereklidir. Geçmişteki çok olumsuz sermaye toplulaştırması örneklerine rağmen bu sektörü sürdürebilmek için yeni yol ve yaklaşımlar bulmak zorundayız. Örneğin yüksek düzeyde nitelikli el işçiliği içeren markalı ve kaliteli (katma değeri yüksek) mobilya ürünleri pazarda kendine yer bulabilir. Büyük şirketlerin yaptığı ürünlerin aynısını yaparak fiyat savaşı verilen bir pazarda ayakta kalınamayacağı ortaya çıkmıştır.

Marka olmak için öncelikle kaliteli olmak zorunludur. Diğer yandan Eskişehir mobilya sektörü, yeni ürün ve hizmet anlayışı çerçevesinde hitap etmek istediği toplumsal katmanlar, gelir dilimleri ve pazar yerleri konusunda da (seçtiği ürün modeline bağlı olarak) radikal kararlar vermelidir.

Mobilya sektörünün bugünkü görünümüne bakıldığında iç pazarın orta ve alt gelir dilimlerinde bu sektör mensuplarına “ekmek” yoktur. Bence sektörün orta üstü gelir dilimleri ve yurt dışı pazarları için kendini yeniden organize etmesi gerekir.