G ü r c a n   B a n g e r

Eskişehir’in Sorunları

Hafta sonunda Eskişehir Milletvekili ve Maliye Bakanı Kemal Unakıtan’ın yaptığı açıklamalarda, yıllardır dillendirmeye çalıştığımız bazı sorunlar ve çözümleri için değişik aşamalarda harekete geçildiğini okuyunca, bu tespitimin doğruluğuna bir kez daha ikna oldum. Bugüne kadar çok değişik vesilelerle ilin sorunları dile getirildiği halde bunları Ankara’ya duyurmak ve çözümü yolunda gereğinin yapılmasını sağlamak mümkün olamamıştı. Bundan sonraki yıllarda da Eskişehir’den vekillerin kabinede yer alması hususunu özenle gözetmek ve arkasını takip etmek gerekir.

Hükümette Eskişehir’den seçilmiş bir vekilin bakan olarak bulunması yanında; ilimizin DSP’li milletvekili Tayfun İçli’nin açıklamaları da topyekûn bir hareketlenme işaretleri vermesi açısından umutlandırıcıdır. Eskişehir’in yakın dönem tarihinin nadir örneklerinden birisi olarak siyaset, Eskişehir’in ‘birinci sınıf’ sorunları ile ilgilenmeye başlamış görünüyor. Geçmiş yıllarda ilin milletvekillerini seçildikleri bu şehirde göremediğimizi hatırladığımızda; bunu sevindirici bir gelişme olarak değerlendiriyorum.

Yalnız bir noktayı gözden kaçırmamak gerekir. Bugün (nihayet) Ankara’daki siyasetin ve bürokrasinin gündemine girmiş olan yerel sorunlar, yılların içinden pişerek süzülüp gelmiş konulardır. Bugün çözümü için adım atıldığı söylenen sorunların çok büyük bölümü, bundan 30 veya 50 yıl önce de bu yakıcılıkları ile mevcut idiler. Dolayısıyla çözüldüğü veya çözüleceği söylenen problemler, Eskişehir’in geçmişten bugüne uzanan (ama bu süreçte çözülememiş) sorunlarıdır. Dolayısıyla şu an büyük ölçüde ‘dünün sorunlarını’ çözmeye çalışıyoruz.

Bugün Eskişehir’in nüfusu 700 bin dolayındadır. Kentteki iki üniversite canlı ve dinamik bir nüfus yaratarak ilde yaşayan insan topluluğunun büyüklüğünü ve niteliğini etkilemektedir. Öyle anlaşılıyor ki; kent merkezinde yaratılan canlılık, ilin nüfusunun hızla 900 bine (hatta bir milyona) tırmanabileceği izlenimini vermektedir. Hâlbuki Eskişehir, henüz bu nüfusu yüklenebilecek kentsel hazırlık içinde değildir. Bu durum, ciddi bir risk olarak önümüzde durmaktadır.

Önümüzde (yaklaşık bir yıl sonra) yerel seçim süreci var. Eğer seçimin erkene alınması gündeme gelirse, seçime kadar olan süre daha kısa demektir. Yerel seçim sürecinde hiç kuşkusuz kimin, hangi partiden aday olacağı veya hangi partinin kimi aday göstereceği gibi tartışmalar hızla gündemi işgal edecektir. Bu tür spekülasyonların şimdiden başladığını söyleyebiliriz.

Yerel seçimlere yönelik kim, neyi tartışır; bu, kendilerinin bileceği bir konudur. Bence önemli olan nokta, bu süreçte Eskişehir’in sorunlarının ve çözüm yollarının doğru bir temelde ortaya konulması, konuşulması ve tartışılmasıdır. Her seçimde “nev’i şahsına münhasır icat” olarak isimlendirilebilecek (kaynağı, olabilirliği ve gerekliliği tartışılır) çok sayıda ‘Zihni Sinir projesi’ gündeme sürülüp gereksiz tartışmalara neden oluyor. Eskişehir’in yeni zaman ve kaynak kayıplarına tahammülü yok.

Yerel seçimler için önümüzde yeterli zaman olduğu kanaatindeyim. Bu süre içinde Eskişehir’in yeni (müstakbel, muhtemel) sorunlarının ele alınacağı bir “Eskişehir’in Sorunları Sempozyumu’nun” son derece yararlı olacağı inancındayım. Kamu, özel ve sivil sektörden kuruluş ve kişilerin katılımıyla değişik oturumlar halinde düzenlenebilecek bir sempozyum, Eskişehir’in gelecekteki sorunları konusunda sağlam bir envanter çalışması, daha sonra bir heyet tarafından düzenlenerek Eskişehir’in gelecek vizyonu üzerine oturtulabilir. Böyle bir ‘sorun envanteri’ olmadan önerilen tüm çözümler hayalî olur.